Często zadawane pytania z zakresu medycyny

Tässä on luettelo usein kysytyistä kysymyksistä, jotka on koottu vuosien ajalta. Listan ovat laatineet DANin lääketieteen asiantuntijat, ja siinä on esitetty erityisiä, näyttöön perustuvia suosituksia, joita jäseniemme tulisi ottaa huomioon.

Szukaj

Na kursie OWD mam kursantkę z silikonowymi implantami piersi. Chciałbym się dowiedzieć, czy są jakiekolwiek przeciwwskazania do nurkowania związane z głębokością (ciśnieniem) i azotem absorbowanym przez silikon.
Nie ma zbyt dużo informacji dotyczących wytrzymałości silikonowych implantów podczas nurkowania. To, co wiemy odnosi się głównie do implantów piersi i generalnie uważane są one za bezpieczne i niezawodne.

Środki ostrożności, które należy podjąć są bardzo ogólne. Faktyczna i często występująca możliwość, że pęcherzyki gazu obojętnego będą formować się w implancie nie wydaje się mieć dużego znaczenia, ponieważ to zjawisko będzie ograniczone do wnętrza implantu i nie będzie powodować żadnego uszkodzenia.

Odnosi się to zarówno do implantów silikonowych, jak również wypełnionych solą fizjologiczną. Nie mamy żadnych statystyk ani badań odnośnie implantów wypełniających tkanki miękkie (lub implantów wstrzykiwalnych), chociaż teoretycznie mogłoby istnieć ryzyko miejscowego gromadzenia się pęcherzyków w innym tempie niż w otaczających tkankach.

Biorąc pod uwagę fakt, że takie implanty są wstrzykiwane do tkanki i mogą się przemieszczać w jej okolice, jest możliwe, że wymiana gazowa będzie miała miejsce, jednak nie stanowi to znacznego ryzyka uszkodzenia tkanki.


Niedawno poproszono mnie o przeprowadzenie kursu dla 16-letniej autystycznej dziewczynki. Chciałem zapytać, czy to jest możliwe i czy są jakiekolwiek potencjalne konsekwencje i przeciwwskazania.
Z wielu powodów autyzm jest przeciwwskazaniem do nurkowania. Ze względu między innymi na problemy z komunikacją dziewczynka może znaleźć się w dużym niebezpieczeństwie w środowisku wodnym.

Ponieważ ocena jest niezwykle delikatna i złożona, radzę skonsultować się ze specjalistą w medycynie nurkowej, który powinien porozmawiać z dziewczynką i przekazać Ci bezpośrednią ocenę.
Opinia tego specjalisty powinna być następnie porównana i zweryfikowana przez neuropsychiatrę, który zna historię choroby dziewczynki.


Jestem początkującym nurkiem i mam problem z wyrównaniem ciśnienia w uszach. Słyszałem, że nie powinienem nurkować, jeśli biorę leki obkurczające błonę śluzową nosa, ale czy bezpieczne jest nurkowanie, jeśli biorę sterydy donosowe?
Bardzo często zdarza się, że początkujący nurkowie mają problem z wyrównaniem ciśnienia w przestrzeniach powietrznych w uchu środkowym. Kiedy zdobędziesz doświadczenie i nauczysz się stosować technikę, która działa najlepiej w Twoim przypadku, zobaczysz, że wyrównywanie ciśnienia stanie się łatwiejsze.

Nie ma zbyt wielu danych naukowych dotyczących działania specyficznych leków i nurkowania, ale biorąc pod uwagę znane skutki uboczne sterydów donosowych w sprayu nie należy przypuszczać, aby były one problematyczne dla nurków. Chociaż szybkie działanie leków obkurczających błonę śluzową może być atrakcyjne, jest kilka powodów, dla których sterydy mogą być bezpieczniejsze. Opuchlizna i zapalenie komórek, które wyściełają trąbki Eustachiusza, przestrzenie w uchu środkowym i zatoki mogą doprowadzić do zatkania ucha i urazu ciśnieniowego.

Błony śluzowe wyściełające te struktury są unaczynione, więc leki obkurczające dają krótkotrwałą ulgę, ponieważ zwężają naczynia krwionośne w błonach śluzowych, co zmniejsza opuchliznę. Jednak kiedy leki obkurczające przestaną działać, naczynia krwionośne z powrotem się rozszerzają i mogą nabrzmieć tak, że będą zawierać więcej krwi niż wcześniej (jest to efekt rykoszetu).
W przeciwieństwie do leków obkurczających, sterydy nie zwężają naczyń krwionośnych, czyli nie ma efektu rykoszetu. Drugą wadą leków obkurczających jest to, że należy je brać tylko przez krótki okres czasu i mogą przestać działać efektywnie, jeśli będą zażywane zbyt często.
Z drugiej strony sterydy, takie jak fluticasone propionate lub inne podobne leki są przeznaczone do używania przez o wiele dłuższy czas niż leki obkurczające. Dlatego zapobieganie barotraumie ucha środkowego jest o wiele skuteczniejsze, jeśli nurek unika leków obkurczających śluzówkę i nauczy się odpowiednich technik wyrównywania ciśnienia w uchu środkowym podczas zanurzania.


Jaki wpływ może mieć na mnie zespół napięcia przedmiesiączkowego, kiedy nurkuję?
Premenstrual Syndrome, or PMS, is a group of poorly understood and poorly defined psychophysiological symptoms experienced by many women (25-50 percent of women) at the end of the menstrual cycle, just prior to the menstrual flow. Zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) to zespół słabo rozumianych i zdefiniowanych psychofizjologicznych symptomów występujących u wielu kobiet (25-50%) pod koniec cyklu menstruacyjnego, tuż przed miesiączką. Symptomy PMS obejmują wahania nastroju, drażliwość, zmniejszenie koncentracji, napięcie, zmęczenie, depresję, bóle głowy, wzdęcia, opuchnięcia, bolesność piersi, ból w stawach i łaknienie. Odkryto, że ostry zespół napięcia przedmiesiączkowego nasila ukryte problemy emocjonalne. Chociaż w niektórych przypadkach używa się progesteronu, jak dotąd nie opracowano spójnej, prostej kuracji.

FORMA FIZYCZNA A NURKOWANIE

Badania wykazały, że wypadki generalnie zdarzają się częściej u kobiet podczas PMS. Jeśli kobieta cierpi na zespół napięcia przedmiesiączkowego, być może dobrą decyzją jest wykonywanie w tym czasie konserwatywnych nurkowań. Nie ma jednak naukowego dowodu na to, że kobiety w tym okresie czasu są bardziej podatne na chorobę dekompresyjną lub wypadki nurkowe.

Również osoby z udowodnioną depresją i tendencjami do zachowań antyspołecznych powinny zostać ocenione pod kątem udziału w nurkowaniu, ponieważ mogą stanowić ryzyko dla siebie i dla swojego partnera nurkowego.


Pracuję jako instruktor nurkowania i muszę usunąć ząb trzonowy i wstawić na jego miejsce implant. Chciałbym się dowiedzieć, jak długa przerwa jest zalecana przed powrotem do nurkowania zakładając, że nie będzie żadnych powikłań ani z wyrwaniem zęba, ani z implantem.
Na chwilę obecną chirurdzy nie mają jednolitych zaleceń związanych z nurkowaniem po zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy ustnej. Generalna zasada mówi, że im bardziej skomplikowana jest procedura chirurgiczna, tym dłużej należy odczekać przed podjęciem nurkowania. Powikłania po zabiegu, jak również ukryte schorzenia, palenie tytoniu i picie alkoholu mogą wydłużyć ten czas.

W przypadku osseointegracji (wstawiania implantu w kość), po zabiegu należy unikać czegokolwiek, co naciskałoby na skórę wokół implantu i zakrywało śrubę lub miejsce, które się goi.

Zbyt wczesne rozpoczęcie nurkowania po zabiegu i związany z tym nacisk (nawet bardzo mały) może uszkodzić gojące się miejsce. Na przykład, jeśli ustnik automatu znajduje się ponad miejscem wstawienia implantu, przeniesienie siły zgryzania ustnika może spowodować uszkodzenie implantu. Należy wziąć pod uwagę również inne kwestie i odłożyć nurkowanie na tak długi okres czasu, jaki jest niezbędny, aby uniknąć powikłań związanych z zabiegami w jamie ustnej:

  • rewaskularyzacja (wznowienie przepływu krwi przez naczynia krwionośne),
  • stabilizacja implantu,
  • zmiany ciśnienia w jamie ustnej i zatokach,
  • zdolność utrzymania automat w ustach oraz
  • używanie leków przeciwbólowych lub na infekcję.

 

Przeszczepy kości i operacje zatok są bardziej skomplikowane i wymagają dłuższego okresu oczekiwania przed podjęciem nurkowania. Im większe jest miejsce przeszczepu, tym dłuższy jest okres rekonwalescencji. Niektórzy lekarze zalecają unikanie jakichkolwiek aktywności, które powodują mikro-ruchy przez co najmniej sześć miesięcy. W rzeczywistości całkowite wyleczenie kości w miejscu implantu może zająć nawet rok. Chociaż nurkowanie przed upływem roku może nie spowodować problemu, Twój chirurg powinien określić odpowiedni okres czasu oczekiwania. Nawet jeśli Twój chirurg nie jest nurkiem, zastosuj się do jego rady.

Ponieważ Twój implant to ząb trzonowy, problemy z przygryzaniem automatu Ciebie nie dotyczą, ale musisz wziąć pod uwagę wszystkie inne kwestie.


Martwię się, czy będę mogła nurkować, kiedy będę coraz starsza. Czy osteoporoza kości wpłynie na moje nurkowanie?
Do tego momentu nie mamy jeszcze znaczącej grupy kontrolnej kobiet, które: są po menopauzie i w grupie ryzyka wystąpienia osteoporozy (menopauza ma miejsce przeciętnie w wieku 50 lat, osteopenia w wieku 60-65 lat, a złamania w wieku 70-75 lat); mają znaczące doświadczenie w nurkowaniu, w tym odpowiednią liczbę głębokich nurkowań, co sprawia, że są zagrożone osteonekrozą (martwicą kości)

Z tego powodu nie mamy danych dotyczących występowania osteoporozy i osteonekrozy u kobiet w grupie ryzyka (lub u mężczyzn).

Patofizjologiczne mechanizmy prowadzące do osteoporozy i osteonekrozy są różne.

Osteoporoza jest spowodowana zmniejszeniem aktywności osteoblastów i relatywnym zwiększeniem aktywności osteoklastów, przez co dochodzi do resorpcji i demineralizacji kości.
Zatrzymanie dopływu krwi do kości powoduje osteonekrozę.
Kobiety są bardziej narażone na osteoporozę, ponieważ ich całkowita masa kostna w ciągu całego życia jest niższa niż u mężczyzn, a spadek estrogenu podczas menopauzy znacznie przyspiesza tempo demineralizacji kości.

W tym momencie możemy jedynie stwierdzić, że kobiety powinny nurkować jak najbardziej konserwatywnie, aby zmniejszyć ryzyko osteonekrozy i w ten sposób nie dokładać choroby kości do już istniejącego ryzyka złamania związanego z osteoporozą typu I zależną od estrogenu.


Zostałem zaproszony na weekend nurkowy w El Hierro w Hiszpanii. Zakwaterowanie dla nurków znajduje się na wysokości 1000 metrów. Planujemy 2-3 nurkowania dziennie na różne głębokości, wszystkie z dużym marginesem do granicy limitów. Jaka powinna być minimalna przerwa powierzchniowa przed pojechaniem w górę na miejsce zakwaterowania?
Uważa się, że zmiana wysokości po nurkowaniu powyżej mniej więcej 700 metrów niesie za sobą takie samo ryzyko, jak latanie samolotem po nurkowaniu. Ponieważ musisz przejechać na wysokość 1000 metrów, ta zasada odnosi się również do Ciebie.

Najbardziej ostrożną procedurą jest poczekanie 24 godziny przed lataniem lub przemieszczeniem się na duże wysokości, ale minimalne wytyczne ustalone przez DAN i Stowarzyszenie Medycyny Podwodnej i Hiperbarycznej odnośnie latania/jeżdżenia w góry (Sheffield and Vann, 2004) to:

  • jedno nurkowanie bezdekompresyjne: 12 godzin,
  • nurkowania powtórzeniowe lub kilka dni nurkowych: 18 godzin,
  • nurkowania dekompresyjne (zaplanowane lub niezaplanowane): znacznie dłużej niż 18 godzin.

 

To oznacza, że jeśli będziesz wykonywać 2-3 nurkowania dziennie, będziesz musiał poczekać co najmniej 18 godzin.
Ponieważ wydaje się, że w Twoim przypadku jest to niemożliwe do zrobienia, zdecydowanie zalecamy, abyś albo ograniczył swoje nurkowania do jednego dnia, pozostawił sobie odpowiednio długą przerwę powierzchniową lub zmienił miejsce zakwaterowania.


Chciałabym otrzymać informacje dotyczące metody antykoncepcji najbardziej kompatybilnej z nurkowaniem. Rozważam założenie wkładki domacicznej (IUD) z miedzią jako substancją aktywną, która nie wymaga brania hormonów.
Obecnie nie ma zaleceń medycznych, które stwierdzają, że jedna metoda antykoncepcji jest lepsza niż druga, jeśli chodzi o narażenie na stres dekompresyjny. Nie ma wyników prób klinicznych ani danych dotyczących wkładki IUD, ale nie widzę żadnych przeciwwskazań do jej używania podczas nurkowania.

Przyjęto zasadę, że jeśli nie stwierdzono skutków ubocznych lub nie udokumentowano większego ryzyka powstania zakrzepu (choć miałoby to również wpływ na przepisanie środka antykoncepcyjnego), nie ma żadnych przeciwwskazań do nurkowania również przy zażywaniu doustnych środków antykoncepcyjnych.

Mimo wszystko zdecydowanie zaleca się wybieranie bardziej konserwatywnych profili nurkowych - nurkowania bez przystanków dekompresyjnych, nie więcej niż dwa nurkowania dziennie, maksymalna głębokość 30 metrów, czas na dnie nie dłuższy niż 70-75% maksymalnego dopuszczalnego czasu i jeśli to możliwe używanie nitroksu wyliczając czas nurkowania dla powietrza.


Podczas ostatniego nurkowania uderzyłem w jeżowca i kolce weszły mi w udo. Nie byłem w stanie wyjąć wszystkich, więc zostawiłem je myśląc, że odpadną. Niestety do tej pory kolce nadal tkwią pod skórą i czasem puchnie mi udo. Czy możecie mi powiedzieć, co powinienem zrobić?
Jeśli pod skórą pozostały jedynie małe fragmenty kolców, w końcu organizm je wchłonie.
Jednak jeżeli kolce są duże, najlepiej udać się do lekarza, aby je wyjął, ponieważ w przeciwnym razie w tym miejscu wytworzy się ziarniak, który sam w sobie nie jest problemem zdrowotnym, ale może pozostawić wyraźny guz na skórze.

Cztery dni temu dotknąłem meduzy w Morzu Śródziemnym. W aptece poradzono mi, żebym użył maści Flubaxon 0,25% z dezoksimetazonem, ale moim zdaniem nie uśmierza ona podrażnienia i swędzenia. Czy jest coś, co mogę zrobić, aby pomóc w procesie gojenia?
W takich przypadkach standardowa terapia opiera się przede wszystkim na wykorzystaniu lokalnych kremów lub maści na bazie kortyzonu i zażywaniu preparatów antybiotykowych, jeżeli istnieje ryzyko infekcji.
Niestety w Twoim przypadku wydaje się, że takie preparaty i maści nie są dostępne. Pomimo leczenia często się zdarza, że swędzenie i dyskomfort utrzymują się przez kilka dni. Jeśli jest to zbyt irytujące, możesz poprosić lekarza o przepisanie Ci maści o wyższym stężeniu kortyzonu, a jeśli chodzi o swędzenie, możesz rozważyć użycie kremu znieczulającego na bazie ksylokainy lub lidokainy (oczywiście dostępnego tylko na receptę) do użytku miejscowego.

Co powinienem wiedzieć o nurkowaniu z opryszczką?
Musisz wziąć pod uwagę kilka kwestii:
  • Wystawianie na słońce lub uraz mechaniczny spowodowany przez maskę i/lub automat może pogorszyć ranę tworząc większy strupek i wydłużając proces gojenia.
     
  • Jeśli pęcherzyki krwawią, sączy się z nich ropa lub w jakikolwiek inny sposób są otwarte, istnieje duże ryzyko infekcji z powodu patogenów obecnych w wodzie. Leczenie opryszczki może się również skomplikować przez infekcje bakteryjne, zatem ważne jest, aby dokładnie przemywać te miejsca wodą z mydłem i utrzymywać je jak najbardziej czyste i suche.
     
  • Jeśli fartuch od maski znajduje się w takim miejscu, że pociera lub drażni pęcherzyki, należy odłożyć nurkowanie na później. Ta sama zasada dotyczy automatu – jeśli trzymanie go w ustach podrażnia opryszczkę, nurkowanie nie jest zalecane.
     
  • Partnerzy nurkowi powinni powtórzyć procedury oddychania partnerskiego w sytuacji braku powietrza biorąc pod uwagę fakt, że opryszczka jest zaraźliwa. Jeśli sprzęt jest wypożyczony z centrum nurkowego, upewnij się, że zostały zachowane odpowiednie procedury odkażania. Chociaż jest to mało prawdopodobne, zawsze może się zdarzyć, że trzeba będzie wykonać resuscytację, dlatego należy podjąć odpowiednie kroki, aby zapobiec przeniesieniu choroby. Generalnie nie stanowi to problemu, ponieważ bariery są dostępne w większości zestawów pierwszej pomocy.
     
  • Leczenie pencyklowirem (Denavir) lub dokozanolem (Abreva) może zmiękczyć skórę i przyspieszyć leczenie. Środki wywołujące efekt miejscowego znieczulenia, takie jak fenol i mentol mogą być wykorzystane do zwiększenia komfortu. Porozmawiaj ze swoim lekarzem i zacznij używać leków bez recepty przy pierwszych objawach opryszczki. Rozpoczęcie terapii antywirusowej w ciągu 48 godzin może przyspieszyć gojenie. Zalecamy powrót do nurkowania po skończeniu leczenia i pełnego powrotu do formy psycho-fizycznej oraz jeśli nie występują żadne objawy opryszczki.

Czy mogę nurkować z nadciśnieniem?
Generalnie zwiększone ciśnienie krwi czyli nadciśnienie nie jest przeciwwskazaniem do rekreacyjnego nurkowania. Jednak należy określić, jak duże jest to nadciśnienie i czy nie występują typowe negatywne konsekwencje spowodowane długotrwałym wysokim ciśnieniem krwi.
Ponieważ w większości przypadków nadciśnienie wymaga terapii lekami, które mogą mieć niepożądane skutki uboczne, należy najpierw określić, czy te leki mogą być zażywane w nurkowaniu rekreacyjnym.

Cztery tygodnie temu przeszedłem tympanoplastykę (operację naprawienia przerwanej błony bębenkowej) i mastoidektomię (usuwanie infekcji z kości za uchem). Kiedy mogę wrócić do nurkowania, a może powinienem zupełnie przestać nurkować?
Procedury operacyjne w uchu środkowym mogą prowadzić do powstania zupełnie innych warunków, jeśli chodzi o wentylację. Mastoidektomia jest bardzo skomplikowaną operacją. Po większości zabiegów tympanoplastyki można wrócić do nurkowania w miarę szybko, jeśli błona bębenkowa się zrośnie (co musi stwierdzić lekarz laryngolog), ale czas gojenia po mastoidektomii wynosi 8 do 12 tygodni.

Po tym czasie laryngolog musi zdecydować, czy dana osoba może wrócić do nurkowania.
Ze względu na zmienioną anatomię ucha, po całkowitym wyleczeniu konieczne jest dokładne badanie przez specjalistę, który w takich przypadkach sprawdzi wytrzymałość i możliwość wyrównania ciśnienia.


Regularnie mam bóle głowy po nurkowaniu. Nie cierpię na migreny i nie boli mnie głowa po krótkich nurkowaniach. Co może być problemem?
Chronicznie nawracające bóle głowy po długich nurkowaniach mogą mieć kilka przyczyn.

Najczęstsze powody to:

  1. Akumulacja dwutlenku węgla we krwi z powodu nieprawidłowej techniki oddychania. Te bóle głowy są bardzo ostre i trwają przez dłuższy czas.
  2. Niekorzystna pozycja podczas nurkowania, która powoduje nadmierny wyprost kręgosłupa szyjnego. Często towarzyszy temu stwardnienie mięśni szyi.
  3. Za mocne przygryzanie ustnika automatu również może prowadzić do zbytniego napięcia mięśni żucia oraz mięśni kręgosłupa szyjnego, co wywołuje ostre bóle głowy, które jednak szybko mijają po nurkowaniu.

Wiem, że uczucie zmęczenia po nurkowaniu może być symptomem choroby dekompresyjnej, ale ja prawie zawsze czuję się zmęczony po nurkowaniu. Czy powinienem się martwić?
Normalne zmęczenie (czyli niewywołane przez chorobę) jest różne u różnych osób. Czynniki takie jak indywidualna sprawność fizyczna, temperatura, ucisk elementów sprzętu, umiejętności nurkowe, wysiłek podczas nurkowania, stres psychologiczny (pozytywny lub negatywny) i dekoncentracja mogą mieć wpływ na poziom zmęczenia u danej osoby.

Jeśli te czynniki występują podczas nurkowania, trudno jest zakwalifikować zmęczenie jako symptom choroby dekompresyjnej (DCS), ale przez wiele lat zostało udokumentowane, że niezwykłe wyczerpanie występuje w połączeniu z innymi symptomami DCS.

Mechanizm powstawania tego zmęczenia jako symptomu DCS nie jest do końca wyjaśniony, choć wydaje się, że może to być reakcja na kaskadę fizjologicznych zdarzeń, które mają miejsce w różnych tkankach.
Zmęczenie może być wywołane przez bezpośrednią stymulację tkanki nerwowej lub pośrednio przez stymulację innych tkanek. Obecnie uwaga badaczy skupia się na identyfikacji biochemicznych markerów DCS i jest prawdopodobne, że to pomoże rozwiązać tę kwestię.

W międzyczasie można rozsądnie stwierdzić, że DCS jest złożoną reakcją organizmu na uraz dekompresyjny. Niezwykłe lub „nieuzasadnione” zmęczenie (które jest zbyt duże od normalnego biorąc pod uwagę dana osobę i jej nurkowanie) jest znanym symptomem.


Kiedy próbuje podać oddechy ratownicze w wodzie poszkodowanemu nurkowi, dlaczego nie mogę używać przycisku bypass w moim drugim automacie? Wydaje mi się, że to jest łatwiejsze niż wykorzystanie maski resuscytacyjnej.
Używanie przycisku bypass w drugim stopniu automatu było proponowane wiele razy, ale jakiekolwiek zalety tej techniki nie przewyższają potencjalnego ryzyka i komplikacji. Jeśli ustnik automatu wypadł z ust nieprzytomnego nurka, włożenie mu go z powrotem do ust jest trudne i czasochłonne.

Bez dobrego uszczelnienia i zablokowania nosa nurka jakakolwiek próba wykonania sztucznego oddychania zakończy się niepowodzeniem. Nawet jeżeli uda się włożyć ustnik z powrotem do ust nurka, istnieje ryzyko popchnięcia rozluźnionego języka do tyłu gardła i zablokowania dróg oddechowych. Jeżeli ustnik automatu pozostał w ustach nurka lub został włożony bez zablokowanie dróg oddechowych, kolejnym wyzwaniem będzie podanie powietrza. Przyciski bypass nie mają żadnej możliwości regulacji - te przyciski służą do tego, aby ominąć funkcję drugiego stopnia automatu, która polega na zredukowaniu ciśnienia gazu z ciśnienia pośredniego do ciśnienia otoczenia.

Oznacza to, że bypass podaje gaz pod ciśnieniem pośrednim bezpośrednio z pierwszego stopnia. Dostarczanie gazu oddechowego do płuc pod zbyt dużym ciśnieniem może przepompować płuca, co potencjalnie prowadzi do poważnego urazu.
Jeśli drogi oddechowe nurka nie są utrzymywane w pozycji otwartej, gaz dostarczany przez przycisk bypass może zostać wtłoczony do żołądka powodując jego rozdęcie, co z kolei zwiększa ryzyko regurgitacji, która jeszcze bardziej blokuje drogi oddechowe i prowadzi do zachłyśnięcia. Podawanie oddechów ratowniczych używając maski resuscytacyjnej lub przy pomocy podobnych metod daje możliwość sprawdzenia dotykiem zmian ciśnienia w klatce piersiowej wymaganego do wentylacji płuc.

Podawanie oddechów wykorzystując przycisk bypass sprawia, że ratownik nie może wykorzystać tej ważnej informacji zwrotnej. Używanie bypassu uniemożliwia również dodawanie 100% tlenu do gazu oddechowego.
Metody ratownicze, które są obecnie nauczane przez stowarzyszenia szkolące nurków zostały opracowane na bazie wielu lat praktycznych doświadczeń.
Przycisk bypass nie został stworzony do wykorzystania jako sprzęt ratowniczy, dlatego podczas podawania oddechów poszkodowanemu nurkowi pozostań przy sprawdzonych metodach.


Mój lekarz ostatnio przepisał mi Coumadin. Czy branie tego leku, kiedy nurkuję może spowodować jakiekolwiek problemy?
Ryzyko niekontrolowanego krwotoku u osób, które są leczone lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak Coumadin jest dobrze znane. Jednak wielu ludzi (także nurków), którzy biorą takie leki uregulowało swój czas protrombinowy i mogą nie znajdować się w grupie zwiększonego ryzyka, jeśli przestrzegają odpowiednich zasad.

Niektórzy lekarze są zdania, że nurkowanie stanowi niepotrzebne ryzyko dla pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe i radzi, aby unikać nurkowania, ale DAN nie posiada żadnych danych wskazujących na to, że u nurków rekreacyjnych występuje zwiększone ryzyko wystąpienia komplikacji. 

Niektórzy lekarze specjaliści medycyny nurkowej mogą pozwolić tym pacjentom nurkować rekreacyjnie pod warunkiem, że:

  • czynnik powodujący chorobę lub potrzebę brania leków przeciwzakrzepowych nie zwiększa u pacjenta ryzyka wypadku, choroby lub urazu podczas nurkowania;
     
  • pacjent rozumie ryzyko i dostosowuje swoje praktyki nurkowe tak, aby zmniejszyć możliwość wystąpienia barotraumy ucha, zatok lub płuc oraz urazu fizycznego; obejmuje to unikanie wyrównywania ciśnienia na siłę – te osoby muszą z łatwością wyrównywać ciśnienie;
     
  • pacjent nurkuje konserwatywnie, planuje krótkie, płytkie nurkowania, aby zmniejszyć ryzyko choroby dekompresyjnej, podczas której może wystąpić krwawienie w uchu środkowym lub w rdzeniu kręgowym;
     
  • pacjent unika nurkowania w miejscach, gdzie dostęp do odpowiedniej opieki medycznej jest utrudniony.
     
  • Lekarze DAN są dostępni do konsultacji z Tobą lub Twoim lekarzem, więc w razie potrzeby bez wahania dzwoń do nas.

Kiedy wynurzyłem się na powierzchnię po ostatnim nurkowaniu zauważyłem, że mam przekrwione oczy i sińce pod oczami. Czy kiedykolwiek słyszeliście o takim przypadku?
Podobnie jak w przypadku przestrzeni powietrznych w naszych zatokach i uszach, podczas zanurzania musimy również wyrównywać ciśnienie w masce. Jeśli nurek nie wyrównuje ciśnienia poprzez zrobienie wydechu przez nos, w masce może wytworzyć się podciśnienie, które powoduje zasysanie.

Takie zjawisko nazywane jest „ściśnięciem maski” i może być przyczyną różnego stopnia barotraumy (urazu ciśnieniowego) miękkich tkanek twarzy i oczu. Miękka tkanka wokół oczu puchnie (obrzęk okołooczodołowy) i zmienia kolor na czerwony lub występuje siniak (wysięk). Same oczy wydają się przekrwione. Jeśli ból oczu lub problemy z widzeniem nie występują, nie stosuje się specjalnego leczenia barotraumy twarzy.

Obrażenia spowodowane ściśnięciem maski mogą się goić nawet dwa tygodnie lub dłużej, ale w końcu organizm wchłonie wysięk i obrzęk. Wygląd danej osoby może się pogorszyć przed nastąpieniem poprawy.

Jeżeli nurek odczuwa ból oczu lub ma problemy z widzeniem, takie jak zamazany obraz lub częściowa utrata pola widzenia, natychmiast powinien skonsultować się z lekarzem lub okulistą. Te symptomy występują bardzo rzadko po ściśnięciu maski.
Najlepszym leczeniem jest zapobieganie. Wydychanie powierza nosem podczas zanurzania (co następuje naturalnie na przykład podczas wyrównywania ciśnienia metodą Valsalvy) zminimalizuje ryzyko barotraumy twarzy.


Niedawno stwierdzono u mnie zespół Raynauda. Jestem zapalonym nurkiem. Czy mogę kontynuować nurkowanie?
Zespół Raynauda to zmniejszenie efektywnego przepływu krwi do kończyn, zwłaszcza do palców rąk i stóp, co powoduje ich bladość, a następnie ból i zaczerwienienie, kiedy przepływ krwi powraca.

Podstawowym problemem jest zwężenie naczyń krwionośnych dostarczających krew do tych miejsc jako reakcja na zimno, stres lub inne czynniki.

Symptomy zazwyczaj są łagodne. Zespół Raynauda może występować jako osobny problem, ale może też być związany ze schorzeniami autoimmunologicznymi lub chorobami tkanki łącznej, takimi jak sklerodermia, reumatoidalne zapalenie stawów i toczeń rumieniowaty układowy.
Zespół Raynauda stwarza niebezpieczeństwo dla nurka, jeśli jest na tyle poważny, że nurek może stracić kontrolę lub sprawność palców podczas nurkowania. Jeżeli symptomy są wywołane przez zimno, ta osoba powinna unikać nurkowania w wodzie na tyle zimnej, że te symptomy występują u ręki bez rękawiczki.

Ból może być tak duży, że nurek nie będzie w stanie używać ręki do wszystkich praktycznych czynności.
Jeśli symptomy są mniej dokuczliwe, nurek prawdopodobnie będzie stanie wykonywać wszystkie czynności w wodzie. Osobom z dotkliwymi symptomami można przepisać blokery kanału wapniowego, ale poważnym skutkiem ubocznym mogą być zawroty głowy podczas wstawania z pozycji leżącej lub siedzącej.
 


Ja i moja żona uwielbiamy podróżować do egzotycznych miejsc. Mój poprzedni lekarz zawsze dawał mi antybiotyki, w razie gdybym rozchorował się w jakimś odległym miejscu. Teraz mam nowego lekarza, który waha się w tej kwestii. Co zaleca DAN?
Od jakiegoś czasu wytyczne dotyczące przepisywania antybiotyków, które można stosować w różnych warunkach są bardziej konserwatywne ze względu na zwiększającą się odporność bakterii na antybiotyki. Wiele chorób jest wywołanych przez wirusy i antybiotyki w takich sytuacjach nie pomogą.

Jeśli zachorujesz w czasie podróży, najlepszym źródłem informacji jest lokalny lekarz, ponieważ zna on najczęściej występujące czynniki chorobotwórcze w miejscu, w którym przebywasz. Podczas podróży najlepszą obroną przed chorobami jest mycie rąk, dokładne sprawdzanie, z jakiego źródła pochodzi woda i jedzenie, otrzymanie odpowiednich szczepionek przed podróżą i podjęcie odpowiednich środków ostrożności w miejscach, gdzie komary i inne organizmy mogą przenosić choroby zakaźne na ludzi.
Porozmawiaj ze swoim lekarzem lub udaj się do kliniki medycyny podróżnej, jeśli jedziesz w miejsce, gdzie nie ma opieki medycznej.

Lekarz może udzielić Ci porady na temat leków, które powinieneś ze sobą wziąć i jak je zażywać.


Wyświetlanie 1 - 20 z 60 rezultatów.