FAQ
Często zadawane pytania Czy potrzebujesz pomocy?
Wpisz temat, którego szukasz lub poszukaj w odpowiedniej sekcji.

Jeżeli masz plan ubezpieczeniowy Pro lub Dive Centre, możesz wykorzystać jedną z dwóch opcji:

  1. W zależności od rodzaju polisy możesz zarejestrować niektórych lub wszystkich kursantów za darmo. Jest to opcja bezpłatnego ubezpieczenia dla kursantów.
  2. Możesz kupić ubezpieczenie przeznaczone specjalnie dla Twoich kursantów. Są to plany ubezpieczeniowe dla kursantów. Aby dowiedzieć się więcej, sprawdź poniższe strony internetowe:
  • Możesz to zrobić w swoim MyDAN pod warunkiem, że masz wykupiony plan Pro lub Dive Centre.
  • Po zarejestrowaniu kursanta na bezpłatne ubezpieczenie lub plan ubezpieczeniowy Ty i kursant otrzymacie e-mail z potwierdzeniem.

Te dwa produkty różnią się głównie w czterech obszarach:

  • Kursy  Bezpłatne ubezpieczenia są przeznaczone tylko dla uczestników kursu na poziom podstawowy. Plany ubezpieczeniowe są przeznaczone również dla uczestników innych kursów.
  • Łączny limit  Bezpłatne ubezpieczenia mają łączny limit €15,000 dla wszystkich kursantówPlany ubezpieczeniowe zapewniają limit €30,000 dla każdego kursanta.
  • Czas trwania — Bezpłatne ubezpieczenia trwają maksymalnie 90 dni, natomiast plany ubezpieczeniowe trwają maksymalnie 365 dni. W każdym przypadku ochrona ubezpieczeniowa wygasa w dniu wydania uczestnikowi certyfikatu ukończenia kursu.
  • Obecność instruktora — Bezpłatne ubezpieczenia są ważne tylko wtedy, kiedy kurs jest przeprowadzany osobiście przez instruktora, który aktywował te ubezpieczenia. Plany ubezpieczeniowe zapewniają ochronę kursantom niezależnie od tego, kto przeprowadza kurs.

Tak, możesz wykorzystać te plany dla kursantów, którzy mieszkają w jakimkolwiek kraju.

Tak, te ubezpieczenia są ważne na całym świecie.

Fakt, że przez tak długi okres czasu Twoje centrum nurkowe zapewniało klientom bezpieczeństwo, a Tobie zyski świadczy o tym, że dobrze zarządzasz swoją firmą. Nie znaczy to jednak, że nie ma żadnego ryzyka, ponieważ ryzyko istnieje zawsze, mimo Twoich starań. Program DAN HIRA pozwala Ci krytycznie spojrzeć na Twoją firmę biorąc pod uwagę szeroki zakres kryteriów.
Nawet najbardziej doświadczeni menadżerowie i nurkowie mogą bardzo łatwo spocząć na laurach i przeoczyć znane lub nowe niebezpieczeństwa, które się pojawiły. Po ukończeniu programu możesz stwierdzić, że dobrze zarządzasz ryzykiem, ale sam proces oceny jest równie wartościowy, co jego wynik, ponieważ pozwala Ci określić punkt odniesienia, według którego będziesz oceniać ryzyko i Twoją firmę w przyszłości.

Dzięki programowi HIRA poznasz kompletnie nowy poziom zarządzania ryzykiem i odpowiedzialności jako menadżer nurkowy. Zorganizowane zarządzanie ryzykiem, jakie ma miejsce w technice kosmonautycznej lub w opiece medycznej nigdy nie zostało wprowadzone do nurkowania, mimo że procesy sądowe i straty mają ten sam charakter co w branży nurkowej. W nurkowaniu ryzyko występuje praktycznie wszędzie i łatwo można je przeoczyć lub zacząć uważać za coś oczywistego. Jako menadżerowie i osoby odpowiedzialne za bezpieczeństwo pracowników i klientów nie możemy sobie na to pozwolić. Program HIRA to jedna z metod sprawdzenia samych siebie i upewnienia się, że nie przymykamy oczu na kwestie bezpieczeństwa. To, że nie doszło do wypadku niekoniecznie znaczy, że jest bezpiecznie.

Nawet profesjonaliści nurkowi, którzy nie mają swojego własnego centrum lub sklepu nurkowego spotykają się z wieloma rodzajami ryzyka, zarówno w wodzie jak i na lądzie. Umiejętność zidentyfikowania problemów związanych z firmą nurkową, zarządzaniem odpowiedzialnością a nawet klientami jest kluczowe, aby mogli oni chronić siebie i swoich kursantów i odnosić sukcesy w swojej pracy. Profesjonaliści nurkowi muszą być świadomi ryzyka wynikającego z nauczania nurkowania, przewożenia sprzętu i kursantów, sterowania łodzią lub organizowania nurkowań z łodzi czarterowej i innych ważnych aspektów biznesu nurkowego. Te kwestie są często pomijane, co naraża profesjonalistów na niebezpieczeństwo. Program DAN HIRA został stworzony, aby rozwiązać ten problem, zapewnić Ci bezpieczeństwo podczas nauczania i chronić Twoich kursantów.

Program DAN HIRA został stworzony, aby zapewnić rozwój branży nurkowej, zmniejszyć straty w biznesie i zapobiec urazom. Branża nurkowa nie przetrwa bez profesjonalistów, a podniesienie poziomu bezpieczeństwa nie może być ograniczone tylko do nurków rekreacyjnych. Udział jest bezpłatny dla członków DAN Pro i DAN Club oraz Partnerów biznesowych, ponieważ jest to sposób na proaktywne promowanie bezpieczeństwa w społeczności nurkowej i rozwój branży.

Program DAN HIRA został stworzony dla wszystkich profesjonalistów nurkowych. Nieważne, czy jesteś instruktorem, operatorem łodzi czarterowej, właścicielem bazy nurkowej lub prowadzisz firmę oferującą sporty wodne jako dodatkowe źródło dochodu – zawsze możesz wykorzystać HIRA w swojej działalności. Ze względu na szeroką bazę użytkowników tego programu, nie wszystkie jego elementy będą odpowiednie dla wszystkich typów działalności, dlatego do Ciebie należy decyzja, które części programu przyniosą Ci najwięcej korzyści. Jest to narzędzie, które pomoże Ci zarządzać ryzykiem, a nie program, który je ocenia lub daje na nie pozwolenie. Jego celem jest zapewnienie pomocy kompetentnym i entuzjastycznym osobom w rozwinięciu firmy i zmniejszenie odpowiedzialności.

  • SILNE ZMĘCZENIE - OSŁABIENIE
  • SILNE PRAGNIENIE I BARDZO SUCHO W USTACH
  • ZAPADNIĘTE OCZY I/LUB BRAK WYTWARZANIA ŁEZ
  • NIE ODDAWANIE MOCZU PRZEZ OSIEM GODZIN
  • SUCHA SKÓRA, KTÓRA POWOLI OPADA, GDY SIĘ JĄ USZCZYPNIE
  • SZYBKIE TĘTNO, SŁABY PULS
  • SZYBKIE ODDECHY
  • NISKIE CIŚNIENIE KRWI
  • PODRAŻNIEIE I ZAGUBIENIE
  • NAPADY
  • NISKI POZIOM ŚWIADOMOŚCI
  • PRAGNIENIE (TO ZNACZY, ŻE POWINIENEŚ PIĆ NIE TYLKO WTEDY, GDY CZUJESZ PRAGNIENIE, BO PRAGNIENIE OZNACZA ŻE JUŻ SIĘ TROCHĘ ODWODNIŁEŚ)
  • ZAWROTY GŁOWY
  • BÓL GŁOWY
  • SKÓRCZE MIĘŚNI
  • ZMĘCZENIE
  • SUCHOŚĆ W USTACH
  • CIEMNY KOLOR MOCZU
  • ZMNIEJSZONA PRODUKCJA MOCZU

Są trzy poziomy zanieczyszczeń, które mogą skazić twój gaz oddechowy:

  1. Te najczęściej spotykane w butlach nurkowych jak tlenek węgla (CO), dwutlenek węgla (CO2), wilgoć (H2O), skropliny oleju, cząsteczki i nieprzyjemny zapach
  2. Te spotykane w pewnych obszarach geograficznych: lotne węglowodory i składniki organiczny, jak metan (CH4)
  3. Relatywnie rzadko spotykane substancje toksyczne, na przykład: pary środków czyszczących i rozpuszczalników chlorowcowanych, spaliny silników spalinowych, siarka i związki azotu oraz dymy.

Dwutlenek węgla (CO2) w dużych ilościach zwiększa częstość oddychania i na większych głębokościach powoduje ryzyko oddechowe. To również prowadzi do pewnych zmian postrzegania, dyskomfortu, zawrotów głowy i stuporu, a w skrajnych przypadkach może powodować utratę przytomności a nawet śmierć.

Nadmiar wilgoci w powietrzu może powodować zamarzanie automatów oddechowych lub ich blokowanie. Zwiększa również tempo korozji butli nurkowych, oddziałując na element filtracyjny, ograniczając jego skuteczność i powodując powstawanie nieprzyjemnego zapachu, powodującego nudności i podrażnienie układu oddechowego.

Jeśli chodzi o olej, zwłaszcza drobne cząsteczki stanowią zagrożenie zdrowotne, ponieważ nie mogą one być usunięte z organizmu przez układy ochronne ciała, tak jak ma to miejsce w przypadku większych zanieczyszczeń. Cząsteczki oleju wywołują stan zapalny. Mgła olejowa również może stanowić zagrożenie pożarowe.

DPył jest niebezpieczny zarówno dla płuc, jak i drobnych części automatu oddechowego.

Wszystkie te zanieczyszczenia wymagają uwagi nurka, troski centrum nurkowego i odpowiedniej wiedzy u wszystkich zaangażowanych osób!

Tlenek węgla jest bezwonnym, bezbarwnym i pozbawionym smaku gazem, który zazwyczaj powstaje w wyniku niepełnego spalania substancji zawierających węgiel.

Hemoglobina 200 razy łatwiej łączy się tlenkiem węgla niż z tlenem. To zmniejsza możliwość transportu tlenu i może w efekcie doprowadzić do hipoksji a nawet śmierci. Stopień zatrucia CO zależy od jego stężenia w gazie oddechowym i czasu ekspozycji. Długa ekspozycja na względnie niskie dawki CO może skutkować poważnym zatruciem CO.

W nurkowaniu, ciśnienie parcjalne CO zwiększa się wraz z głębokością i nawet niska zawartość CO, która w warunkach normalnych i po dłuższej ekspozycji nie miała by skutku toksycznego, wraz ze wzrostem głębokości robi się coraz bardziej niebezpieczna. Podczas zanurzania hemoglobina może być przeładowana CO, upośledzając jej zdolność do wiązania się z tlenem. Ale zwiększone ciśnienie parcjalne tlenu może również w wyniku doprowadzić do sytuacji, gdy dość tlenu będzie przenoszona z krwią, by komórki były dostatecznie natlenione. Podczas nurkowania, zmniejszony transport tlenu (poprzez hemoglobinę) jest również częściowo kompensowany poprzez większą ilość tlenu rozpuszczonego w plazmie krwi. Ale podczas wynurzania, kiedy ciśnienie parcjalne tlenu maleje i ilość rozpuszczonego tlenu we krwi również się zmniejsza, to może prowadzić do hipoksji. To może być powodem, dla którego symptomy zatrucia mogą być gorsze podczas wynurzania.

Zatrucie CO jest potencjalnie najgroźniejszą formą zatrucia gazu oddechowego. Tym niemniej występują jeszcze inne zanieczyszczenia, na które chcemy zwrócić waszą uwagę.

Uraz ciśnieniowy ucha zewnętrznego może wystąpić, kiedy zostanie zablokowany kanał słuchowy, pozostawiając powietrze pomiędzy miejscem blokady a błoną bębenkową. To może wytworzyć różnicę ciśnień podczas zmiany głębokości przez nurka. Taka blokada może być spowodowana przez nadmierną produkcję woszczyny, stosowania nie wentylowanych korków do uszu, czy nawet bardzo ściśle przylegającego kaptura nurkowego. Ze względu na rosnące ciśnienie i ucisk ucha zewnętrznego, otaczające tkanki mogą wypełnić kanał słuchowy krwią lub może nastąpić rozerwanie błony bębenkowej. Nurek odczuje ból i dyskomfort, a po zmniejszeniu ciśnienia (na skutek rozerwania błony bębenkowej) zimna woda zalewająca ucho środkowe może spowodować zawroty głowy.
Uraz ciśnieniowy zatok również występuje, choć znacznie rzadziej. Zatoki to przestrzenie wypełnione powietrzem w kościach otaczających jamę nosową. Każda z zatok jest połączona z nosem wąskim kanałem (ujście zatokowe), przez które zatoka jest stale połączona z otaczającym powietrzem. Kiedy te kanały zostaną zablokowane (zazwyczaj ze względu na katar na skutek alergii, palenia, infekcji lub nadużywania leków miejscowo zmniejszających przekrwienie, stanów zapalnych zatok lub nosa, polipów lub korków śluzowych) nie ma możliwości wyrównania ciśnienia w zatokach. W efekcie nurek czuje ból powyżej oczu, na kościach policzkowych, przy górnych zębach i/lub głęboko w czaszce, w zależności od tego, które zatoki mogą napełniać się krwią w celu wyrównania różnic ciśnienia podczas nurkowania.
Jeśli stres działający na ucho środkowe będzie zbyt duży (na przykład z nieprawidłowego wyrównywania ciśnienia lub zbyt mocnego próbowania manewru Valsalva) może doprowadzić do uszkodzenia ucha wewnętrznego (uszkodzenia struktur związanych ze słuchem i układem równowagi), które w pewnych przypadkach mogą być nieodwracalne. Nurek może doświadczyć głuchoty, szumu w uszach i zawrotów głowy.
W wyniku częstych zanurzeń, woda powoduje pęcznienie komórek wyścielających kanał słuchowy. W końcu komórki te rozsuną się dość szeroko, by bakterie, które normalnie znajdują się na powierzchni skóry w kanale słuchowym, mogły dostać się pod powierzchnię skóry. Tam znajdują miłe i ciepłe środowisko, w którym szybko zaczynają się namnażać. Zaczynamy odczuwać swędzenie kanału słuchowego, boli i pojawia się stan zapalny. Jeśli nic z tym nie będziemy robić, opuchlizna może rozprzestrzenić się do pobliskich węzłów chłonnych i wywołać taki ból, że będzie poruszanie żuchwą będzie powodowało dyskomfort. W takim przypadku jedyną terapią będzie antybiotyk, a o nurkowaniu będzie można zapomnieć. W pewnych przypadkach będzie można zauważyć wysięk z kanału słuchowego. Ból odczuwany przy pociąganiu za ucho pozwala rozróżnić problemy z uchem zewnętrznym od zapalenia ucha środkowego, które jest bezbolesne.
Uraz ciśnieniowy ucha środkowego jest najczęstszym urazem nurkowym i może być powodowany przez stosowanie niewłaściwej techniki wyrównywania ciśnienia lub z powodu nurkowania z przeziębieniem. Ucho środkowe jest przestrzenią zamkniętą połączoną z górną częścią gardła trąbkami Eustachiusza. Te kanały są bardzo wąskie i normalnie zamknięte. Kiedy wykonuje się jedną z technik wyrównywania ciśnienia, trąbki otwierają się i pozwalają powietrzu o wyższym ciśnieniu z gardła przepłynąć do ucha środkowego, wyrównując ciśnienie. Te kanały mogą być łatwo zablokowane przez śluz lub z powodu przeziębienia, uniemożliwiając wyrównanie ciśnienia w uchu środkowym. Podczas zanurzania, gdy ciśnienie wzrasta, w uchu środkowym będzie niższe ciśnienie, i jeśli nie zostanie wyrównane, będzie to prowadziło do dyskomfortu lub bólu ucha i może czasami skutkować rozdarciem błony bębenkowej.
Podczas wynurzania, powietrze w uchu środkowym rozszerza się wraz ze spadkiem ciśnienia otoczenia. Jeśli trąbka Eustachiusza będzie zablokowana, to rozszerzające się powietrze nie będzie miało ujścia . W takim przypadku nurek może odczuwać zawroty głowy, ponieważ ciśnienie będzie działało na układ równowagi w uchu wewnętrznym. Dalej może pojawić się silny ból i uszkodzenie błony bębenkowej. Blokada powrotna jest zazwyczaj wynikiem nurkowania z katarem, gdy leki zmniejszające obrzęk błony śluzowej nosa przestaną działać podczas nurkowania, słabego wyrównywania ciśnienia podczas zanurzania lub nurkowania będąc przeziębionym. Podobny przypadek może dotknąć zatoki, kiedy ujścia zatokowe zostaną zablokowane podczas nurkowania. To również będzie powodowało ból zatok, któremu może (ale nie musi) towarzyszyć krwotok z nosa. Może to doprowadzić w poważnych przypadkach do uszkodzenia zatok.
Wysiłek związany z pływaniem pod wodą jest zaskakująco wysoki. Wynika to ze zwiększonej i zależnej od głębokości nurkowania gęstości gazu. Zmiany w mechanice oddychania mogą doprowadzić do tego, że istniejące ograniczenia zdrowotne układu oddechowego mogą wystąpić nagle. Nawet u doświadczonych nurków, zazwyczaj mniej niż 5% energii ciała jest skierowane na poruszanie płetwami. Czynnikiem ograniczającym jest mechanika oddychania. Wraz z nadmiernym wysiłkiem może wymknąć się spod kontroli.